Zwężenie szpary międzytrzonowej

W tym okresie dochodzi do stopniowego zwężenia się szpar międzytrzonowych proces ten przebiega powoli – wypchnięcie części jądra miażdżystego nie pociąga za sobą automatycznie zwężenia szpary dlatego, że jądro stanowi mniej niż ZA wysokości krążka międzykręgowego. Nawet po całkowitym wypchnięciu jądra, jeszcze przez wiele miesięcy lub lat, szpara międzytrzonowa zachowuje swą prawidłową szerokość. Dopiero w miarę definitywnego włóknienia krążka szpara ulega stopniowemu zwężeniu i może zejść poniżej ZA normalnej wysokości.

Zwężenie szpary międzytrzonowej odbija się zawsze ujemnie na stawach międzywyrostkowych, gdyż powoduje zaburzenie normalnej kongruencji powierzchni stawowych, a co za tym idzie – nieprawidłowe ich obciążenie. Skutkiem tego są zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające tych stawów (zwężenie, podchrzęstna sklerotyzacja, kościotworzenie, okołostawowe zwłóknienie).

Procesy patologiczne zachodzące w III okresie zmierzają do usztywnienia włóknistego stawów międzytrzonowych. Usztywnienie oznacza ustąpienie dolegliwości bólowych pod warunkiem, że nie dojdzie do uszkodzenia krążka międzykrę- gowego na innym poziomie, jak to niestety nierzadko się zdarza.

Leave a Reply