Zwalczanie – zarodźcem ruchliwym

Zwalczanie. Prowadzi się tymi samymi metodami co zwalczanie zarodźca ru-chliwego (tab. 3.1). Leczenie znacznie trudniejsze niż innych postaci zimnicy. Pro-wadząc leczenie w szpitalu, stosuje się liczne zabiegi (np. przepłukiwanie otrzewnej) i leki objawowe, m.in. pozajelitowo podaje się heparynę lub/i kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza u osób z zaburzeniami świadomości i śpiączką. P. falciparum szybciej wytwarza oporność na leki niż inne gatunki rodzaju Plasmodiunr, obecnie najwięcej szczepów zarodźca sierpowego wykazuje oporność na chlorochinę i pirymetaminę.

Plasmodium orale Stephens, 1922 – Zarodziec owalny. Występowanie. Pierwotniak pasożytujący w wątrobie w hepatocytach, komórkach siateczki i śródbłonkowych oraz w krwinkach czerwonych krwi obwodowej w zachodniej Afryce, gdzie temperatura nie spada poniżej 25°C (warunek rozwoju płciowego – sporogonii u samicy komara widliszka, zasiedlającego te tereny).

Budowa i rozwój. Rozwój zarodźca owalnego podobny jest do opisanego wyżej cyklu zarodźca ruchliwego (ryc. 3.35). Jednakże podczas schizogonii pozakrwinko- wej wytwarza się w wątrobie ok. 15 tys. merozoitów oraz hipnozoity, pozostające w tym narządzie po wygaśnięciu objawów klinicznych zimnicy.

We krwi obwodowej P. ovale występuje w postaciach pierścienia, trofozoitu i schizonta. Trofozoit jest mały, okrągły lub owalny, rzadko amebowaty. Schizont wytwarza 6-12, najczęściej 8 merozoitów. Gametocyty, podobnie do tych postaci zarodźca ruchliwego, pojawiają się 12-14 dni od rozpoczęcia się schizogonii krwin- kowej są nieco mniejsze.

Leave a Reply