Zmiany strukturalne

Nie większej ilości Ca2+ powoduje łączenie się z nim troponiny i rozpad kompleksu tropomiozyna-troponina, co odblokowuje aktywność ATP- -azową aktomiozyny.

Można by sobie wyobrazić, że w każdym „mostku” zachodzą pewne zmiany strukturalne wtedy, gdy tworzy on kompleks z aktyną i rozszczepia ATP oraz że te zmiany powodują powstanie określonego napięcia przenoszonego na filamenty. Działanie wielu takich „mostków” powodowałoby ślizganie się filamentów względem siebie, a tym samym skracanie sarkomeru i włókna mięśniowego. Przekonano się jednak, że wiązki filamentów w żywym mięśniu wykazują takie samo zachowanie stałej objętości, jak cały mięsień filamenty zbliżają się do siebie, gdy mięsień jest rozciągany, a oddalają, gdy powraca on do długości spoczyn-kowej (ryc. 17). Nie zależy to od obecności sarkołemy, bo jej usunięcie nie zmienia tej czynności filamentów. Biorąc to pod uwagę wysuwano przypuszczenie, iż przyłączenie się miozyny do aktyny powoduje, że ła-dunki elektrostatyczne obecne na powierzchni filamentów cienkich (ak-tynowych) działają na większe odległości od osi każdego filamentu. Skurcz zachodzi przez powstanie elektrostatycznej odpychającej siły między filamentami cienkimi, co prowadzi do rozsunięcia się filamentów na boki i skrócenia długości sarkomeru przy zachowaniu jego stałej objętości.

Leave a Reply