Zmiany poprzedzające transformację

Zmiany proliferacji. Zakażenie tkanek in vivo wirusami onkogennymi, np. wirusem brodawczaka Shopa, wirusem polyoma, wirusem MTV czy też pewnymi wirusami z grupy ospy wywołuje ich proliferację, hiper- plazję i hipertrofię.

Podobne efekty wzmożonego rozplemu można zaobserwować w ko-mórkach hodowanych i zakażonych in vitro. Zdolność stymulowania ograniczonej proliferacji tkanek przez pewne wirusy, np. wirusa włókniaka królika, włókniaka wiewiórek, wirusa mięczaka zakaźnego czy wirusa Yaba nie jest jednak oznaką właściwości onkogennych tych wirusów, bowiem przejście do niekontrolowanej proliferacji tkanek jest w tych przypadkach bardzo rzadkie. Niektóre z tych wirusów, np. wirus brodawczaka Shopa i włókniaka królika, wywołują zmiany nowotworowe dopiero wtedy, gdy podawane są jednocześnie z chemicznymi środkami rakotwórczymi.

Wpływ na syntezę DNA gospodarza. Onkogenne wirusy, zarówno typu DNA (SV40, polyoma) jak i typu RNA (adenowirusy, wirus mięsaka Rousa) stymulują syntezę jądrowego DNA. Mechanizm tej stymulacji nie jest wyjaśniony do końca, ponadto w pewnych warunkach silnie on- kogenny wirus polyoma wpływa hamująco na syntezę jądrowego DNA gospodarza.

Leave a Reply