Zarodziec ruchliwy w krwince czerwonej

Zarodziec ruchliwy w krwince czerwonej (schizogonia krwinkowa) wytwarza postać pierścienia i schizonta (ryc. 3.36, 3.37), a następnie merozoity (kolejne generacje) oraz progamety. Postać pierścienia zajmuje ‚/3 krwinki, występuje w niej duża wodniczka spychająca jądro oraz cytoplazmę na obwód komórki pierwotniaka. Po- stać schizonta zajmuje ok. 2/3 krwinki, ma nieregularny kształt, porusza się ruchami pełzakowatymi, zawiera liczne, drobne ziarnistości hemozoiny (wytworzona z he-moglobiny). Schizont dojrzały (merocyt) o nieregularnym pełzakowatym kształcie, z jedną lub kilkoma wodniczkami (wakuole) ulega podziałom (merulacji), rozpadając się na 16 (12-24) merozoitów (długość ok. 1,5 (im) zarażających następne erytrocyty. Po kilku podziałach (najczęściej 3) część merozoitów przekształca się w progamety, tj. mikrogametocyty i makrogametocyty. Mikrogametocyty okrągłe, o średnicy 7-8 |am, mają duże jądro położone centralnie, z luźną chromatyną. Ma-krogametocyty są okrągłe lub owalne o średnicy 9-10 pm, z jądrem małym, położonym ekscentrycznie, z chromatyną skupioną w dużą grudkę. Zarażone pasożytem krwinki czerwone (ok. 2% krwinek czerwonych krwi krążącej) ulegają powiększeniu (do 19 |jm średnicy) i odbarwieniu, pojawiają się w nich (nie zawsze) kwasochłonne ziarnistości Schtiffnera możliwe jest zarażenie jednej krwinki kilkoma pierwotniakami. Charakterystyczne jest powinowactwo zarodźca ruchliwego do retikulocytów.

Leave a Reply