Zapewnienie drożności dróg oddechowych

Reanimację i postępowanie przeciwwstrząsowe rozpoczyna się od zapewnienia drożności górnych dróg oddechowych. Składa się na nie usunięcie ewentualnych przeszkód z dróg oddechowych, odpowiednie ułożenie chorego, a u nieprzytomnych również podciągnięcie żuchwy i wprowadzenie rurki ustno-gardłowej. Jeżeli istnieją wskazania i możliwości techniczne, udrożnienie osiąga się wprowadzeniem rurki ustno-tchawiczej (intubacja).

Po usunięciu przeszkód z górnych dróg oddechowych (śluz zmieszany z krwią, ziemia, złamane zęby, części protezy zębowej, albo resztki pokarmowe) rozpoczyna się oddychanie kontrolowane lub sztuczne. Podawanie tlenu bez udrożnienia dróg oddechowych jest bezcelowe, a nawet niebezpieczne.

Szczękościsku, który jest najczęściej pochodzenia odruchowego, nie wolno po-konywać za pomocą mniej lub bardziej brutalnych narzędzi wydzielinę z gardła trzeba odessać cewnikiem wprowadzonym przez nos. Cewnik wprowadza się ruchem lekko obrotowym, aż dotrze do zbiornika śluzu w jamie nosowo-gardłowej, co można stwierdzić po odgłosie ssania lub po obecności wydzieliny w szkiełku łączącym cewnik z pompą ssącą. Podrażnienie okolicy głośni wywołuje czasem odruch wymiotny, czasem towarzyszy mu rozwarcie ust. Odruch ten wykorzystuje się dla wprowadzenia między zęby trzonowe przygotowanego klina z gumy lub drewna. Jest to jedyny dopuszczalny sposób zwalczania szczękościsku. Po odessaniu wydzieliny układa się chorego w pozycji bocznej ustalonej (p. str. 220). a b

Leave a Reply