Wiele jaj zawierających inwazyjną larwę

Najprawdopodobniej świeżo złożone jajo z zarodkiem larwy jest zdolne zarazić człqwieka. Warunki panujące w okolicach odbytu – temp. ok. 37°C i znaczna wilgotność – zapewniają larwom osiągnięcie zdolności inwazyjnej w ciągu 4-8 h. Należy podkreślić, iż samice przytwierdzone do błony śluzowej jelita grubego tylko wyjątkowo mogą złożyć do światła przewodu pokarmowego nieliczne jaja. Z reguły zaś nacisk wywierany na gardziel w miarę dojrzewania jaj i wypełniania macicy znosi ciśnienie ujemnie, dzięki któremu pasożyt tkwi przyssany do ściany jelita i samica wędruje do okolicy odbytu, porusza się aktywnie na granicy skóry właściwej i błony śluzowej, powodując głównie w nocy, w czasie pierwszych godzin snu, gwałtowny świąd wyzwalający odruch drapania się dziecka. Zarówno własny, czynny ruch pasożyta, jak i drapanie się przez zarażonego powodują uwolnienie jaj w okolicy krocza, najczęściej pękanie nicienia, z którego wydostają się tysiące jaj powleczonych kleistą substancją umożliwiającą im przytwierdzanie się do skóry okolic odbytu, palców rąk oraz wszystkich części ciała, bielizny i różnych przedmiotów, których dotyka zarażony.

Wiele jaj zawierających inwazyjną larwę dostaje się za pośrednictwem zanie-czyszczonych nimi rąk do ust dziecka, powodując autoegzoinwazję, tj. samoza- rażenie zewnętrzne. Jest to częsta droga inwazji, utrzymująca się u tego samego człowieka, mimo krótkiego okresu życia samicy, która ginie składając jaja. Autoeg- zoinowazja możliwa jest także dzięki retroinwazji, polegającej na wnikaniu części larw wylęgających się w okolicy odbytu przez prostnicę do jelita grubego i tam doj-rzewających. Uważa się, iż osoby o silniejszym odczynie zasadowym okolicy odbytu są bardziej narażone na retroinwazję. Samozarażenie może ulec prawdopodobnie

Leave a Reply