W razie konieczności transportu

Rannego należy przesunąć na nosze, drzwi, deskę itp., a nie przenosić bez podparcia. Nie wolno go także przekładać z noszy na nosze. Chorego nie wolno ruszać z noszy, na których został ułożony bezpośrednio po zabraniu go z miejsca wypadku, aż do chwili zbadania przez specjalistę w szpitalu.

W razie konieczności transportu na dalsze odległości rannego ze złamaniem kręgosłupa najlepiej przewozić w pozycji na plecach, na twardym podłożu. W tym celu nosze powinny mieć sztywno naciągnięty brezent czy sprężyny. Dodatkowo można podłożyć pod chorego koc.

W przypadku uszkodzenia części szyjnej kręgosłupa głowa powinna być obłożona z boków workami z piaskiem. Pod kolana można podłożyć zwinięty w rulon koc, poduszkę lub zwitek odzieży, aby uniemożliwić ruchy obrotowe ciała w czasie transportu.

W przypadku ułożenia chorego w pozycji na brzuchu, co może być konieczne w razie np. grożącego obrzęku czy niedrożności górnych dróg oddechowych, pod barki chorego (pod piersi) należy podłożyć płasko koc.

Następnie należy przywiązać chorego do noszy tak, aby uniemożliwić ruchy ciała w czasie transportu. W przypadku obluźnienia się więzów, co może się zdarzyć w czasie transportu samochodowego, należy zatrzymać samochód i natychmiast umocowanie poprawić.

Unieruchomienia kręgosłupa szyjnego można także dokonać za pomocą odpo-wiednio wygiętych szyn Cramera. Zazwyczaj używa się do tego celu trzech odpowiednio wygiętych i wymoszczonych standardowych szyn. Specjalnej troski wymaga uszkodzenie kręgosłupa szyjnego z porażeniem wszystkich czterech kończyn. Chory oddycha jedynie przeponą. Odkrztuszanie, kaszel są utrudnione lub niemożliwe, dlatego wydzielinę z drzewa oskrzelowego trzeba odsysać. W razie braku ssaka układa się rannego skośnie, głową w dół i w czasie próby odkrztuszania przytrzymuje się brzuch ręką. W razie sinicy może być potrzebne oddychanie wspomagane.

Leave a Reply