W omawianej pracy udowodniono

W omawianej pracy udowodniono, że największa szybkość syntezy RNA dotyczy DNA oczyszczonego, tzn. pozbawionego nukleohistonów oraz innych białek. Kwaśna hydroliza DNA usuwająca z badanego roztworu nukleohistony wzmaga również tempo syntezy.

Ostatnie badania Gilberta i Muller-Hilla wskazują, że represoi ma naturę białkową. Autorzy ci przeprowadzili badania nad operonem laktozy u E. coli i w efekcie wyizolowali czysty represor dla tego operonu. Białko represora ma masę cząsteczkową 150 000-200 000 i w komórce

E. coli występuje w ilościach znikomych: jedna cząsteczka białka represora na 10 4 innych molekuł białka. Używając znakowanych izotopem induktorów operonu laktozy, wy-mienieni autorzy wykazali, że represor w braku induktora w środowisku związany jest z odcinkiem DNA odpowiadającym operatorowi operonu laktozy. Z chwilą dodania induktora (znaczonego izotopem) do środowiska represor wiązał się z nim, dzięki czemu można było wyizolować czysty represor.

Dowodem potwierdzającym słuszność teorii Jacoba i Monoda są sumuje aktualny stan wiedzy o najlepiej, bo prawie kom-pletnie, poznanym operonie laktozy. W operonie laktozy znajdują się trzy geny strukturalne niezbędne do umiejętności wykorzystania dwu- cukru przez komórkę. Gen strukturalny z •– odpowiada za syntezę (3-ga- laktozydazy gen y – permeazy gen ac – transacetylazy. Tymi samymi literami oznaczono odpowiadające im enzymy. Literą o oznaczono – operator, a literą i – gen regulacyjny. Zaznaczono białkową naturę re-presora.

Dowodem potwierdzającym słuszność teorii Jacoba i Monoda są ba-dania nad mutantami bakteryjnymi. Jeżeli mutacja dotyczy obszaru DNA w miejscu genu regulacyjnego, to powstaje represor, który nie może za-hamować czynności operatora. Wówczas odbywa się synteza białka w sposób ciągły, niczym nie ograniczony.

Analogicznie jeżeli mutacji ulegnie obszar DNA odpowiadający genowi operatorowi, to mimo że istnieje prawidłowy represor, nie jest on w stanie zahamować przebiegu transkrypcji z operonu.

Leave a Reply