W okresie pasożytowania Larw

W okresie pasożytowania postaci dojrzałych glisty w jelicie cienkim mogą prze-chodzić do wątroby i jamy otrzewnej oraz nerek. Pojawiają się nawracające bóle brzucha, nudności, sporadyczne wymioty, brak łaknienia, nadmierne pobudzenie lub apatia, zaburzenia snu (zgrzytanie zębami) rozwijają się zespoły nieprawidłowego rozwoju fizycznego i umysłowego, zwłaszcza u dzieci. U części z nich pojawiają się zmiany świadczące o alergizacji na antygeny glisty – występują wtedy obrzęki powiek, zapalenia spojówek, nieżyt nosa, stany astmatyczne, a także rozsiane wysypki na skórze.

Groźnym powikłaniem jest wywołana skłębionymi glistami (tigmotaksja „+”) mechaniczna niedrożność jelit lub przewodów wyprowadzających trzustki i dróg żółciowych bywają też poważne komplikacje po operacji, np. wyrostka robaczkowego. W części przypadków glisty są wydalane z odruchami wymiotnymi, co może powodować, niebezpieczną dla życia, niedrożność dróg oddechowych.

Trzeba podkreślić, że bytujące w organizmie matki glisty mogą zarażać płód, wywołując jego uszkodzenia.

Wykrywanie. Wykrywanie jaj Ascaris wydaje się bardzo proste w preparatach bezpośrednich kału (płyn Lugola), jednakże ze względu na duże ich podobieństwo morfologiczne do pyłków wielu roślin kwiatowych (np. Lilium sp., Zinnia sp., Gerbera sp.) spostrzegaliśmy liczne, związane z tym, pomyłki diagnostyczne (ryc. 4.64).

Leave a Reply