Trasusport aktywny Jomów

Teraz można podjąć próbę wyjaśnienia transportu aktywnego jonów Na+ i K4 przez błonę. Najpierw trzeba przedstawić fakty. Z izolowanymi błonami ściśle związana jest aktywność jednej z ATP-az. Jej aktyw- ność zależy od stężenia jonów Mg2+, Na+ i K+. Enzym ten jest specyficznie hamowany strofantyną G (oubainą), substancją należącą do grupy leków od dawna stosowanych w leczeniu schorzeń serca. Przypuszcza się, że właśnie ta ATP-aza jest czynna w kierunkowym (wektorowym) transporcie jonów Na+ przez błonę, w tzw. pompie sodowej. Przypuszcza się tak, ponieważ: 1) działanie „pompy” zależy od obecności jonów Na+ wewnątrz komórki i K+ od zewnątrz, od obu tych jonów zależy również aktywność enzymu, 2) „pompę” i ATP-azę hamuje stro- fantyna G, 3) w obu układach wpływ strofantyny G można zmniejszyć dodaniem nadmiaru jonów K+.

Jednym ze skutków transportu aktywnego jonów Na+ jest ich niższe stężenie wewnątrz komórki. W komórkach mięśniowych ssaków jest ono rzędu 12 mM, a w erytrocytach 25 mM, podczas gdy w środowisku ota-czającym komórki wynosi około 145 mM. Z jonami K+ jest przeciwnie, bo ich stężenie w komórce jest wysokie (około 155 mM), a w środowisku niskie, 1-4 mM. Pompie sodowej przeciwdziała dyfuzja jonów Na+ w kierunku niższego stężenia, a więc do komórki. Można o tym przekonać się obserwując szybkie pojawianie się w komórkach izotopu radioaktywnego sodu po dodaniu go do środowiska. Utrzymujące się niskie stężenie Na+ w komórce świadczy o stałym pompowaniu tych jonów poza komórkę.

Leave a Reply