Teoria Brittena i Davidsona

Regulacja aktywności komórek wyżej zorganizowanych wydaje się nie podlegać ściśle prawom wynikającym z teorii Jacoba i Monoda – słusznej dla regulacji aktywności genomu bakterii. W porównaniu z bakteriami komórki wyżej zorganizowane wykonują czynności o wiele bardziej złożone i swoiste dla danego rodzaju tkanek. Komórka zróżnicowana charakteryzuje się aktywnością swoistych tkankowo genów przy inaktywacji pozostałego genomu komórki. Innymi słowy, komórki zróżnicowane syntezują różne rodzaje RNA, zależne od biochemicznego profilu komórki. Fakt ten wymaga integracji aktywności bardzo dużej liczby genów. Rozpatrzmy ten problem na przykładzie komórki wątrobowej ssaków. Synteza podstawowych dla czynności komórki związków chemicznych, np. glikogenu, puryn lub pirymidyn wymaga obecności kilku lub nawet kilkunastu różnych enzymów (tab. 2).

Obecność tak znacznej liczby enzymów jednocześnie oraz zachowanie proporcji w stanie ich aktywności wymagają konieczności ich syntezy, poprzez znane mechanizmy syntezy białka z uruchomieniem aparatu genetycznego komórki.

Żeby hipoteza Jacoba i Monoda okazała się słuszna, operony istotne dla syntezy enzymów niezbędnych do metabolizowania pewnych związków chemicznych musiałyby przybierać formy gigantycznych odcinków DNA, składających się z kilkudziesięciu genów strukturalnych.

One Response to “Teoria Brittena i Davidsona”

Leave a Reply