Synteza białka

Jak wiadomo, kontrola DNA nad syntezą białka jest pośrednia, wiodąca przez RNA. Mianowicie zapisana w cząsteczce DNA kolejność amino-kwasów łańcucha polipeptydowego, który ma zostać zsyntetyzowany,. zostaje przepisana na cząsteczkę RNA pośredniczącego (messenger RNA, mRNA), a proces przepisywania nazwano transkrypcją. W komórkach ma to miejsce w jądrze komórkowym.

Cząsteczki RNA zbudowane są podobnie jak DNA, lecz zamiast tyminy występuje uracyl, a zamiast cukru dezoksyrybozy – ryboza. Warunkiem transkrypcji jest rozdzielenie się dwóch komplementarnych nici

Aktywacja aminokwasów fi przesunięcie peptydylo-tRNA do miejsca P i „otwarcie” miejsca A. Powtarza się cykl wiązania aminoacylowego tRNA, tworzenie wiązania peptydowego, translokacja. VI. Zakończenie syntezy łańcucha polipeptydowego. Gdy jednostka 70S dojdzie do kodonu nonsensownego (UAA, AAG lub UGA), białko kończące syntezę zostaje przyłączone do miejsca A. Powoduje to uwolnienie od tRNA zsyn- tetyzowanego białka (w miejscu P). Jednostka 70S rozpada się na podjednostki 30 i 50S, a tRNA i białko kończące zostają uwolnione.

DNA na pojedyncze pasma. Na tak odsłoniętych niciach syntetyzowana jest cząsteczka mRNA przy udziale swoistego enzymu polimerazy RNA.

Łańcuch RNA jest komplementarny do danego odcinka DNA, a więc mRNA ma zasady azotowe identycznie ułożone jak w komplementarnym odcinku drugiej nici DNA. Druga rozwinięta nić jest genetycznie nie-czynna. Pamiętamy jednak, że podczas replikacji cząsteczki DNA obie nici służą jako matryce.

Leave a Reply