Rozpoznanie opiera się na wykryciu owsików

Chorobotwórczość. Owsica, enterobioza (enterobiosis), ma często charakter choroby przewlekłej, nawracającej, rzadziej ostrej. Objawami klinicznymi podmio-towymi są obniżenie łaknienia i masy ciała, bladość powłok i „cienie” pod oczyma, uczucie osłabienia, zaburzenia snu (bezsenność, koszmary nocne) i wzmożona pobu-dliwość nerwowa, związana ze świądem okolicy odbytu (nasila się w nocy). Badaniem przedmiotowym stwierdza się tam zmiany wypryskowe lub spowodowane drapaniem (skaleczenia). U części dzieci objawami dodatkowymi są pobudzenie ruchowe, drgawki, trudności koncentracji, zgrzytanie zębami, obgryzanie paznokci. Trzeba dodać, że u dziewcząt samice owsika mogą dostać się do narządów płciowych i wywołać zapalenie pochwy, macicy i/lub jajowodu. Do innych powikłań należy zapalenie wyrostka robaczkowego. Obecność pasożytów w okrężnicy lub w jelicie cienkim powoduje łagodne zmiany nieżytowe błony śluzowej, rzadziej drobne wybroczyny, ubytki nabłonka i przerost grudek chłonnych. Niekiedy zarażenie owsikiem przebiega bezobjawowo.

Wykrywanie. Rozpoznanie opiera się na wykryciu owsików w kale lub na skórze w okolicy odbytu, a także jaj tego nicienia w wymazach z rectum. Wymazy pobiera się rano – przed wypróżnieniem i umyciem – szklaną bagietką (ryc. 2.2) pokrytą celofanem, który po pokryciu glicerolem (z wodą) umieszcza się między dwoma szkiełkami podstawowymi i ocenia pod mikroskopem (metoda NIH) w niektórych ośrodkach stosuje się metodę „przylepca celofanowego” Grahama (ryc. 2.2).

Leave a Reply