Prowadzenie czynnego trybu życia i pracy

Prowadzenie czynnego trybu życia i pracy w okresie tyłowypchnięcia jądra powoduje coraz częstsze napady ostrych bólów, mogących występować bez żadnej istotnej przyczyny. Później, w III okresie choroby, napady te są rzadsze i do ich wywołania trzeba wyraźnego urazu. W miarę włóknienia krążka zaostrzenia stają się rzadsze, ale tępe pobolewania trwają chronicznie. Bóle związane są ze zwyrodnieniem krążka oraz rozciąganiem niedojrzałej tkanki łącznej.

Jak już powiedziano, ostre bóle występują głównie w I i II okresie choroby, przy czym ich nasilenie jest różne.

W I okresie choroby pozostają one w związku z siedzeniem i staniem oraz ustępują po leżeniu. Niekiedy jednak ból jest tak silny, że całkowicie unieruchamia chorego.

Typowe dla II okresu choroby ostre i wyłączające z normalnego trybu życia bóle krzyża pozostają w związku z pęknięciem pierścienia włóknistego i przemieszczeniem zawartości krążka międzykręgowego, prowadzącym do zablokowania stawu między trzonowego. Bóle nasilają się wybitnie pod wpływem ruchów kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, ale ataki są krótsze i samoistnie przechodzą.

Pogląd, że uszkodzenie krążka międzykręgowego ulega w miarę upływu czasu samowygojeniu, opiera się głównie na znikaniu chorych z pola widzenia leczących ich lekarzy. Dzieje się tak przede wszystkim z powodu zniechęcenia dużej liczby chorych i ich niewiary w możliwości leczenia. W rzeczywistości przypadki samowyleczenia zdarzają się rzadko i zazwyczaj „wyleczeni” przechodzą okresowo ataki bólów, a widmo czyhających na nich dolegliwości powoduje, że ściśle przestrzegają odpowiedniego, oszczędzającego trybu życia.

W późnych okresach uszkodzenia krążka międzykręgowego objawy są typowe. Charakteryzuje je trwały ból krzyża, nasilający się głównie po długotrwałym siedzeniu oraz staniu. Od czasu do czasu pojawiają się ataki ostrych bólów, które następnie mijają po kilkudniowym leżeniu w łóżku.

Leave a Reply