Postacie opisane u człowieka – zarodźcem ruchliwym

Budowa i rozwój. Postacie opisane u człowieka wskazują na podobieństwo cyklu rozwojowego do cykli kokcydiów pasożytujących u zwierząt. Schizogonia i początek sporogonii przebiegają w ustroju żywiciela, natomiast tworzenie postaci inwazyjnych – sporozoitów w oocyście – w środowisku żewnętrznym.

Wrotami inwazji Cryptosporidium do ustroju człowieka są jama ustna lub jamy nosa, a więc drogi pokarmowa lub inhalacyjna. Postacie inwazyjne – oocysty zawie-rające sporozoity dostają się ze środowiska zewnętrznego z pokarmem, wodą lub po-wietrzem, z unoszącym się kurzem. Uwolnione w jelicie cienkim sporozoity dostają się między mikrokosmki i przylegają do enterocytów, które natychmiast otaczają pierwotniaka – przekształconego już w postać trofozoitu (wymiary: 1,5-6 pm) – dwiema błonami, tworząc charakterystyczną wodniczkę {parasitophorus vacuole) kontakt trofozoitu z enterocytami utrzymywany jest przez specjalne organelle (fee- der organelle). Charakterystyczne dla tego gatunku jest występowanie wewnątrzko-mórkowe, lecz poza cytoplazmą (ryc. 3.39). W okresie 1-8 dni po zarażeniu trofozoity rozpoczynają schizogonię, wykształcając 8 merozoitów (2,5-0,4 pm), które po uwolnieniu z wakuoli zakażają sąsiednie enterocyty. Następnie pojawiają się meron- ty II generacji, zawierające 4 merozoity, z których powstają progamety: makrogame- tocyty i mikrogametocyty. Rozpoczyna się sporogonia – tworzą się makro- i mikrogamety, łączące się w zygotę, która wydziela specjalną otoczkę przekształcając się w oocystę (4-6 pm).

Leave a Reply