Poprzeczne uszkodzenie rdzenia

Porażenia pojawiające się po złamaniu lub zwichnięciu kręgosłupa mogą być następstwem wstrząśnienia, ucisku bądź częściowego lub całkowitego przerwania rdzenia. Uraz może także stać się przyczyną wylewu krwi do rdzenia (haemato- myelia) lub przerwy w dopływie krwi, co również nieraz prowadzi do porażenia. W krótkim czasie po urazie rzadko można ocenić stopień, rozległość uszkodzeń i odwracalność objawów porażennych. Momentem diagnostycznym i dobrym prognostycznie są objawy świadczące o częściowym pozostaniu czynności rdzenia. Należy do nich zachowanie chociażby minimalnych ruchów czynnych, odruchów ścięgnowych czy okostnowych, częściowe zachowanie czucia głębokiego lub powierzchownego, wzmożonych odruchów lub wzmożonego napięcia mięśniowego.

Poprzeczne uszkodzenie rdzenia pociąga za sobą porażenie wiotkie i zniesienie wszystkich rodzajów czucia od poziomu uszkodzenia na obwód. W złamaniach powyżej I kręgu lędźwiowego, a także w poważniejszych uszkodzeniach ogona końskiego, dołącza się porażenie zwieraczy. Brak czucia i troficznego wpływu nerwów przy nieodpowiednim pielęgnowaniu bywa przyczyną pojawienia się odleżyn, a dopuszczenie do zalegania moczu w pęcherzu i niezbyt jałowe postępowanie w czasie cewnikowania może doprowadzać do zakażeń moczowych i groźnych stanów septycznych.

Leave a Reply