PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY

Pomocne bywa badanie za pomocą enterotestu składającego się z kawałka sznur-ka, którego jeden koniec przylepia się do skóry w okolicy ust, a drugi, obciążony ciężarkiem w żelatynowej kapsułce, badany połyka. Po upływie 4 h wyciąga się sznurek, opłukuje jego zażółconą część w probówce z fizjologicznym roztworem NaCl, odwirowuje i bada osad pod mikroskopem. Oprócz trofozoitów G. lamblia w osadzie można wykryć jaja i larwy wymienionych już helmintów.

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY. Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego może rozstrzygnąć o rozpoznaniu inwazji ośrodkowego układu nerwowego w przypadkach podejrzanych o trypanosomozę afrykańską, toksoplazmozę lub pierwotne amebowe zapalenie mózgu i opon mózgo-wych (PAM). Płyn pobiera się w ilości 5-10 cm3, a następnie dzieli na dwie porcje, z których jedną należy przeznaczyć na badanie ogólne płynu i ewentualne badania serologiczne, a pozostałą odwirować przy 300-350 g. Z uzyskanego osadu sporządza się preparaty do oglądania bezpośredniego pod mikroskopem lub po zabarwieniu odczynnikiem Giemsy. Osad można wykorzystać do szczepienia zwierząt la-boratoryjnych i inokulacji kultur tkankowych w celu wyizolowania szczepu pasożyta (Toxoplasma). W przypadkach podejrzewanych o PAM osad należy posiać na zestalone podłoże agarowe pokryte hodowlą Eschericliia coli. Osad płynu jest materiałem nadającym się do badania na obecność kwasów nukleinowych T. gondii, natomiast płyn znad osadu do poszukiwania antygenów rozpuszczalnych tego pa-sożyta. W diagnostyce toksoplazmowego zapalenia mózgu lepsze wyniki uzyskuje się badając płyn komorowy zamiast płynu pobranego nakłuciem lędźwiowym.

Leave a Reply