Osłabienie tylnej części pierścienia włóknistego

Mimo rozmięknienia i osłabienia tylnej części pierścienia włóknistego do jego przerwania dochodzi jedynie na niewielkiej przestrzeni, od któregoś z boków. Od tego momentu rozkawałkowane jądro miażdżyste utrzymywane jest na miejscu jedynie przez tylne więzadło podłużne.

Zmieniony chorobowo pierścień włóknisty może ulegać rozrywaniu stopniowo lub też proces ten może być znacznie przyspieszony przez uraz niszczący osłabione włókna. W momencie ostatecznego zniszczenia pierścienia włóknistego rozpad jądra jest różnie zaawansowany.

Uległe rozpadowi jądro miażdżyste różni się składem chemicznym od jądra prawidłowego. Jądro zdrowe zbudowane jest z siateczki kolagenowej wypełnionej składową polisacharydowo-białkową. O ile zawartość białka nie zmienia się na przestrzeni życia, o tyle składowa polisacharydowa ulega zwiększeniu aż do

– 4 dekady życia, po czym powolnie zmniejsza się, a jednocześnie wzrasta zawartość kolagenu. W jądrze chorym cykl ten przebiega zupełnie inaczej. Całkowita zawartość białka jest stała, przy czym jest ona dwukrotnie większa niż w jądrze zdrowym. Aż do momentu zaawansowanego zwłóknienia jądra następuje szybki rozpad kompleksu polisacharydowo-białkowego oraz zwiększenie ilości kolagenu. Równolegle dochodzi do stopniowego zmniejszania zdolności wchłaniania płynów (w zależności od czasu trwania objawów) i ich zatrzymywania w warunkach nacisku.

Z nie wyjaśnionych powodów ulega rozpadowi składowa wielobiałkowa żelu jądra. Związek polisacharydowo-białkowy rozpada się i ulega przemianie w kolagen. Towarzyszą temu zmiany właściwości hydrofilnych starzejącego się jądra. Jądro nie jest w stanie wchłaniać tyle płynu, ile wchłania normalnie, nawet po odciążeniu równolegle ze spadkiem siły wchłaniania staje się ono bardziej podatne na urazy i ma coraz większe trudności zatrzymywania wody.

W miarę postępowania procesu chorobowego jądra tylna część pierścienia włóknistego podlega coraz większym zmianom, ulega osłabieniu, aby w końcu pęknąć i tym samym umożliwić (pod wpływem nacisku) przemieszczenie się do tyłu zmienionego jądra.

Leave a Reply