Obrażenia wielomiejscowe i wielonarządowe

W Klinice Chirurgii Dziecięcej w Lublinie leczono od 1977 do 1982 r. 262 dzieci w wieku od 1 roku do 14 lat z powodu obrażeń wielomiej- scowych i wielonarządowych. Wśród nich było 256 pacjentów z obrażeniami wielomiejscowymi natomast z welonarządowymi 146 (tab. 1).

Jednocześnie obrażeniom wielomiejscowym i wielonarządowym uległo 140 dzieci. Tylko 6 pacjentów miało obrażenia wielonarządowe jedno- miejscowe zaś 115 wielomiejscowe jednonarządowe.

Obrażenia wielomiejscowe dotyczyły 2 do 7 okolic ciała. W większości leczonych przez nas przypadków były to obrażenia dwumiejscowe (172 przyp.) oraz dość często trójmiejscowe (60 przyp.). Znacznie rzadziej występowały obrażenia czteromiejscowe (17 przyp.) i pięciomiej- scowe (5 przyp.). Uszkodzenia sześciu i siedmiu okolic ciała istniały tylko w pojedynczych przypadkach.

U naszych 146 pacjentów z obrażeniami wielonarządowymi w 117 przypadkach stwierdziliśmy uszkodzenia dwóch narządów. Znacznie rzadziej uszkodzeniom uległy 3 narządy (22 przyp.) i 4 narządy (5 przyp.). W pojedynczych przypadkach rozpoznano uszkodzenia pięciu i sześciu narządów.

U dzieci z obrażeniami wielomiejscowymi i wielonarządowymi w 212 przypadkach uszkodzeniu uległa okolica głowy (ryc. 1). Najczęściej towarzyszyło jej usźkodzenie kończyny dolnej (116 przyp.), rzadziej kończyny górnej (76 przyp.) oraz jamy brzusznej (48 przyp.) i klatki piersiowej (45 przyp.). Tylko w jednym przypadku z uszkodzeniem głowy współistniało obrażenie szyi.

Obrażenia klatki piersiowej jako składnik obrażeń wielomiejscowych i wielonarządowych stwierdziliśmy w naszym materiale najrzadziej (65 przyp.) (ryc. 2). Usżkodzeniu tej okolicy w większości przypadków towarzyszyło uszkodzenie głowy (45 przyp.). Mniej, liczne w tej grupie

Leave a Reply