Łatwość przechodzenia zmian chorobowych

Łatwość przechodzenia zmian chorobowych jądra na pierścień włóknisty wyjaśnia fakt, że nie stanowią one całkowicie oddzielnych tworów, lecz w pewien sposób łączą się ze sobą.

Rozpad jądra ma poważny wpływ na mechanikę krążka między kręgowego. W związku ze zmniejszeniem się wchłaniania wody przestaje ono stanowić podpórkę dla ruchów kręgów, nie może ono też dłużej symetrycznie rozkładać nacisków na pierścień włóknisty i płytki graniczne trzonów kręgu. Od tej pory pierścień włóknisty przestaje być poddawany zmiennym naciskom w różnych płaszczyznach, lecz zostaje trwale uciśnięty, przy czym nacisk pada głównie na jego tylną część. Ucisk pierścienia jest głównym czynnikiem wywołującym zmiany zwyrodnieniowe, prowadzące w końcu do jego przerwania.

Okres II – przemieszczanie się jądra miażdżystego. Czas trwania tego okresu może być różny i błędem jest sądzić, że protruzja jądra miażdżystego następuje nagle w wyniku urazu przerywającego pierścień włóknisty. Tyłoprzemieszczanie jądra przebiega najczęściej powoli i stopniowo.

Jądro miażdżyste znajduje się pod dodatnim ciśnieniem przez cały czas i lekko rozciąga pierścień włóknisty, który utrzymuje je na należnym miejscu. Kiedy pierścień ulega przerwaniu, jądro wpukla się w powstałą przerwę i jedyną tamą na jego drodze pozostaje więzadło podłużne tylne.

Zdrowe jądro miażdżyste jest do pewnego stopnia zakotwiczone na swym miejscu przez siateczkę tkanki włóknistej, która łączy się z pierścieniem i płytkami granicznymi. Dlatego w przypadku przecięcia pierścienia jedynie część jądra uwypukla się na zewnątrz. Skłonność do przemieszczania jądra wzrasta wraz z postępującym jego wyrodnieniem i rozkawałkowywaniem. Rozkawałkowane jądro i półpłynna tkanka otaczająca je bardzo łatwo mogą zostać wyciśnięte (częściami) przez powstały otwór.

Leave a Reply