Krzyżówki wysoce białaczkowych myszy AKR

Fv-2S są wysoce wrażliwe (s – sensitive) na SFFV, natomiast homozy- goty o recesywnych allelach Fv-2r (r – resistant) są wysoce oporne na SFFV większości szczepów kompleksu wirusa Frienda. Ilustruje to tab. 2. Gen Fv-2 może być odpowiedzialny za rozwój komórek erytropoetycz- nych przy braku infekcji SFFV. Uaktywnienie trzech typów genów: W, SI i f odpowiedzialnych za wrodzone niedokrwistości u myszy powoduje spadek wrażliwości na SFFV przypuszczalnie poprzez zmniejszenie dostępności komórek docelowych (erytroidalnych) dla wirusa. Gen Fv-2 nie odgrywa większej roli w kierowaniu odpowiedzią myszy na inne wirusy niż SFFV, jak np. wirusy białaczki limfatycznej Grossa lub LLV.

I tak myszy szczepu C58 cechują się wysoką zapadalnością na bia-łaczkę samorzutną, a myszy BIOBR są wysoce wrażliwe na wirusa bia-łaczki Grossa oba szczepy myszy są homozygotami Fv-2r. Gen Fv-1 determinuje wrażliwość na pomocniczą komponentę LLV kompleksu wi-rusa Frienda oraz na inne wirusy białaczek mysich. Rozróżnia się dwa allele tego genu, którego locus nie jest związany z locus Fv-2. Są to •geny Fv-1″ i Fv-lb, a odpowiednio myszy w zależności od posiadanego allelu określa się jako typ N lub B. Wirus LLV jest N-tropowy, tzn. jest wysoce infekcyjny dla myszy typu N (np. szczepu DBA-2), a słabo zakaźny dla myszy typu B (np. szczepu Balb/c). Pasażując N-tropowy wirus LLV na zwierzętach typu B można otrzymać N,B-tropową genetyczną postać wirusa, tj. postać zakaźną dla myszy typu N, jak i typu B, czyli postać wrażliwą na gen Fv-1 gospodarza.

Krzyżówki wysoce białaczkowych myszy AKR (Fv-ln) z niskobia- łaczkowym szczepem wykazują niski lub wysoki wskaźnik samorzutnych białaczek, zależnie od tego, czy niskobiałaczkowy partner ma allel Fv-lr‘ czy Fv-lb.

One Response to “Krzyżówki wysoce białaczkowych myszy AKR”

Leave a Reply