Komórki pozostają w stanie równowagi dynamicznej

Jeżeli będziemy rozpatrywali zmiany entropii przy przejściu ze stanu A do stanu B, np. po upływie jakiegoś czasu (i), wtedy dla procesów nieodwracalnych, a tafcie zachodzą w komórce, równanie to możemy za-pisać:

To równanie informuje, że suma entropii układu i otoczenia rośnie w czasie przemiany nieodwracalnej. W układzie otwartym na całość składa się zmiana entropii układu (AS,,.), w naszym przypadku komórki, oraz składowa (AS0) charakteryzująca wymianę entropii między komórką i otoczeniem. Stąd możemy wnioskować, że przy rosnącej entropii całości entropia naszego układu otwartego – komórki (AS«) – może pozostawać bez zmian albo maleć, byle suma (AS« + ASu)t wzrosła.

Komórki pozostają w stanie równowagi dynamicznej, utrzymując sto-sunkowo małą entropię, czyli wysoki stan uporządkowania. Mają one bardzo złożoną budowę, a po podziale rosną, odtwarzając uporządkowaną strukturę, podobną do tej, jaką miała komórka macierzysta. Wobec tego komórki nie tylko utrzymują małą entropię, ale mogą zmniejszać entropię przez budowanie bardziej złożonych, uporządkowanych struktur. Teoretycznie jest możliwe, jak wiemy, że układ zmniejsza swoją entropię, jeżeli tylko w otoczeniu nastąpi co najmniej równy wzrost entropii. Tak więc komórki zmniejszają własną entropię kosztem wzrostu entropii w otoczeniu.

Leave a Reply