Intubacja tchawicy

Wdech można wykonywać przez kawałek gazy lub chusteczkę do nosa. Bardzo ułatwia oddychanie rurka nosowo-gardłowa, która została pomyślana jako przyrząd pomocniczy do wdmuchiwania powietrza z ust do ust. W czasie wdmuchiwania powietrza do ust ratowanego należy jednocześnie obserwować jego nadbrzusze i klatkę piersiową. Dowodem skutecznej wentylacji jest ich rytmiczne unoszenie się oraz szmer wydechu następujący po każdym wdechu.

Intubacja tchawicy i tracheotomia. Obydwa te zabiegi wymagają odpowiednich przyrządów i doświadczenia. Opano-wanie techniki wprowadzenia rurki ustno-tchawiczej wyłącza w olbrzymiej większości przypadków potrzebę doraźnego wykonania tracheotomii.

Zatrzymanie akcji serca jest zawsze bezpośrednią przyczyną śmierci. Podjęcie próby reanimacji, czyli przywrócenia jego czynności, jest celowe: 1) jeżeli zatrzymanie serca nastąpiło nagle na skutek gwałtownych bodźców uszkadzających, jak rażenie prądem, zatkanie dróg oddechowych, zawał mięśnia sercowego itp. 2) jeżeli zatrzymanie serca jest skutkiem gwałtownych zaburzeń ustrojowych, dających się wyrównać lub usunąć, jak bardzo obfity krwotok, nadmierne podrażnienie układu przywspółczulnego itp.

– 1) jeżeli zatrzymanie serca jest wynikiem od dawna toczącego się w ustroju procesu chorobowego, jak niewydolność krążenia, zapalenie płuc, ciężka miażdżyca itp.

– 2) gdy nie istnieje szansa wyrównania zaburzeń, które doprowadziły do zatrzymania serca, jak nieopanowane krwawienie z wielkiego naczynia 3) jeżeli nie podejmuje się jednocześnie wentylacji płuc.

Rozpoznanie zatrzymania krążenia. W momencie pomocy doraźnej nie ma na ogół możliwości ustalenia, czy przyczyną zatrzymania krążenia jest zatrzymanie serca czy migotanie komór. Dlatego też należy poprzestać na tym pierwszym ogólniejszym określeniu.

Rozpoznanie zatrzymania krążenia opiera się na braku tętna, braku oddychania oraz wiotkości pacjenta.

Leave a Reply