Immunologiczne metody wykrywania pasożytów w kale

Metody immunologiczne znalazły ostatnio szerokie zastosowanie w badaniach koprologicznych, zwłaszcza w rozpoznawaniu inwazji jelitowych wywoływanych przez pierwotniaki z rodzajów Gicirdia, Cryptosporidium i Entamoeba. Do diagnostyki wymienionych wyżej zarażeń opracowano odczyny immunofluorescencyjne w wersji bezpośredniej i pośredniej oraz odczyny immunoenzymatyczne EIA, wykorzystując swoiste gatunkowo przeciwciała monoklonalne. Odczyny immunofluorescencyjne umożliwiają wykrywanie nielicznych, a więc łatwych do przeoczenia cyst, ponieważ w odróżnieniu od konwencjonalnych badań koproskopowych, badania przy użyciu mikroskopu fluorescencyjnego wykazują w preparatach łatwo dostrzegalną fluorescencję pasożytów wyznakowanych przeciwciałami sprzężonymi z fluorochromem. Badania wykonuje się za pomocą dostępnych w handlu zestawów diagnostycznych, wymagających specjalistycznej aparatury.

Celem badań immunoenzymatycznych kału jest wykrycie koproantygenów pa-sożyta. W przypadku giardiozy chodzi o rozpuszczalny antygen o m.cz. 65 kDa, który pochodzi ze ściany cyst, w mniejszym stopniu z trofozoitów pasożyta. Koproan- tygen można niekiedy wykazać u osób z wynikiem ujemnym w trzykrotnym badaniu mikroskopowym kału (u ok. 6% zarażonych), nie można natomiast w tych przypad-kach, w których liczba cyst w preparacie bezpośrednim kału jest mniejsza od 5. Ba-dania wykonuje się za pomocą zestawów odczynników dostępnych w handlu, zgodnie z instrukcjami producentów, odczytując wyniki wzrokowo lub za pomocą czytnika (odczyt bardziej wiarygodny).

Wyniki badań immunoenzymatycznych kału w kierunku patogennego dla człowieka gatunku Cryptosporidium parvum są porównywalne pod względem czułości i swoistości z wynikami badań immunofluorescencyjnych, ale w przypadku analizy prób środowiskowych dają trzykrotnie mniejszą liczbę wyników nieswoiście dodatnich (ok. 10%).

Badania immunoenzymatyczne w pełzakowicy stwarzają możliwość odróżnienia E. histolytica od E. dispar, polegają bowiem na wykrywaniu epitopów adhezyny o m.cz. 170 kDa, która występuje tylko u E. histolytica.

Zasady badania kału na obecność kwasów nukleinowych pasożyta omówiono łącznie z badaniami innych materiałów diagnostycznych w dalszej części rozdziału.

Leave a Reply