Grzebienie mitochondriaine

Grzebienie są fałdami błony wewnętrznej mitochondrium, przez co zwiększa się powierzchnia tej błony. Obliczono, że łączna powierzchnia grzebieni mitochondrialnych w komórce wątrobowej jest kilkanaście razy większa niż powierzchnia samej komórki wątrobowej. Prawdopodobnie w żywej komórce powierzchnia grzebieni może szybko zmieniać się w różnych jej stanach czynnościowych (ryc. 7 a i b).

Mitochondria komórek mięśniowych serca mają liczne grzebienie i wykazują wyższe zużycie tlenu niż mitochondria komórek wątroby

W mikroskopie elektronowym o stosunkowo małej liczbie grzebieni. Pasożytnicze robaki metabolizujące beztlenowo mają mitochondria prawie pozbawione grzebieni (ryc. 7c). Na tej podstawie, między innymi, można sądzić, że enzymy oddechowe są związane z błoną wewnętrzną mitochondrium i wtedy, gdy ma ona większą powierzchnię, mitochondrium zawiera więcej enzymów od-dechowych. Zostało to z całą pewnością udowodnione metodami bioche-micznymi.

W mikroskopie elektronowym wykryto dodatkowe struktury związane z grzebieniami stosując metodę kontrastowania tła. W metodzie tej wykorzystuje się substancje silnie rozpraszające elektrony, np. kwas fosforowolframowy, dla otoczenia oglądanych struktur, które pozostają jasne na zdjęciach. Przekonano się, że do grzebieni przyczepione są liczne kuliste twory o średnicy 7-9 nm (w mitochondriach serca bydlęcego), połączone szypułą z błoną. Te uszypułowane cząstki można oddzielić od samej błony grzebieni. Taka frakcja cząstek oglądana w mikroskopie elektronowym składa się z kulistych tworów o średnicy 8,5 nm. Wykazuje ona aktywność enzymu ATP-azy, stabilnego w temperaturze pokojowej, ale szybko tracącego aktywność w temperaturze obniżonej. Frakcja zawiera również białko będące inhibitorem ATP-azy i maskujące część aktywności enzymatycznej.

Leave a Reply