Grucy, c – szyna Koszli

Najbardziej spopularyzowana jest poduszka Frejki, łatwa i prosta w obsłudze. Wadą jest unieruchomienie w ustawieniu zbliżonym do kąta prostego odwiedzionych ud, które nie wpływa na cofanie się antetorsji i koślawości. Bardziej fizjologicznym sposobem są szelki Grucy, umożliwiające przez wydłużenie pasków stopniowe zwiększenie zakresu ruchów. Wygodna w użyciu jest szyna Koszli.

U niemowląt po 6-7 miesiącu życia szelki nie wystarczają. W tym okresie niezbędne jest ustawienie ud w odwiedzeniu i rotacji wewnętrznej odpowiadającej kątowi antetorsji. Zadanie to może spełnić „pajacyk” Grucy i szyna Denis-Browna. Umożliwiają one swobodne ruchy (w ustalonym zakresie), konieczne do fizjologicznego rozwoju stawów. Szyny Ortolaniego nie są fizjologiczne, gdyż zbytnio ograniczają ruchy wszystkich stawów. Doleczanie polega na układaniu dziecka na brzuszku (znoszenie antetorsji) i na ewentualnym opóźnieniu okresu rozpoczęcia chodzenia.

Wcześnie rozpoczęte postępowanie przynosi trwałe wyleczenie w 90-99% przy-padków.

Leczenie wrodzonych zwichnięć wymaga stopniowego lub jednoczasowego na-stawienia. Nastawienia dokonuje się albo stopniowym wyciągiem, albo jednocza- sowo ręcznie. Do nastawienia wyciągiem przeznacza się wysokie, zaniedbane zwichnięcia. Jednoczasowe nastawienie łatwo przeprowadzić (nawet bsz znieczulenia ogólnego) w niskich, brzeżnych zwichnięciach. Nastawienie można utrzymać szyną Koszli lub opatrunkiem gipsowym w pozycji zgięcia uda ponad 120° i lek-

tyle, ile wynosi antetorsja (pozycja Lange Ii). Unieruchomienie nie obejmuje miednicy, umożliwia siadanie i ćwiczenia. Sposobami zachowawczymi nie udaje się nastawić zwichnięcia, gdy cieśń torebki jest zwężona lub zarośnięta i gdy panewka jest zbyt płytka.

Leave a Reply