Glikoliza

Beztlenowa przemiana glukozy, związku sześciowęglowego, na dwa związki trójwęglowe (pirogronian albo mleczan) nazywa się glikolizą. Towarzyszy jej zmiana potencjału termodynamicznego AG’ = -52 000 cal/mol. Wymienione wyżej związki szybko przechodzą przez błony komórkowe, glukoza może więc łatwo być doprowadzona do miejsca, gdzie przebiega glikoliza, a produkty reakcji mogą zostać skutecznie usunięte z komórki. Pośrednie metabolity, uszeregowane na ryc. 5 w kolejności ich powstawania podczas glikolizy, są estrami fosforanowymi. Estry fos-foranowe przechodzą przez błonę komórkową bardzo wolno, praktycznie, można powiedzieć, nie przechodzą wcale. Dzięki tej właściwości błon estry zostają zatrzymane wewnątrz komórki, w której zachodzi glikoliza.

Enzymy katalizujące reakcje glikolizy w komórce tworzą kompleksy pozostające wewnątrz przestrzeni ograniczonych błonami, a więc tam, gdzie również mogą występować estry fosforanowe. Jak z tego wynika, lokalizację komórkową glikolizy warunkują właściwości błon komórko-wych, ich mała przepuszczalność dla estrów fosforowych i odpowiednich •enzymów. Przekonamy się później, że lokalizację procesu oddychania warunkują również pewne właściwości błon komórkowych, do których jednak w tym procesie zaangażowane są trwale przymocowane enzymy.

Leave a Reply