Budowa i rozwój

Budowa i rozwój. Ogólnie rozwój zarodźca sierpowego przebiega w ten sam sposób jak opisany u zarodźca ruchliwego. Jednakże w schizogonii przedkrwinko- wej wytwarza się przed dostaniem się pasożytów do krwinek czerwonych aż ok. 40 tys. merozoitów nie tworzy hipnozoitów.

W czasie schizogonii krwinkowej zarodziec atakuje krwinki czerwone w różnym wieku (do 50%) od początku parazytemia utrzymuje się na wysokim poziomie. Po-stacie pierścienia są mniejsze niż u zarodźca ruchliwego (ok. 1 |im średnicy, czasem na obwodzie kr winki), z delikatną małą obwódką we wczesnym okresie oraz silnie zaznaczoną w rosnącym trofozoicie (ryc. 3.38). Charakterystyczne jest zarażenie mnogie krwinek czerwonych w jednej krwince spotyka się 2-6 pierścieni, które zajmują V6-‚/5 objętości krwinki (ryc. 3.36, 3.38). Schizont – mały, ok. 5 pm średnicy, często okrągły, nieruchomy, z dużą grudką hemozoiny, zatrzymuje się w naczyniach włosowatych ośrodkowego układu nerwowego oraz w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym. Wiąże się to z dużymi zdolnościami adhezji do komórek śródbłonkowych naczyń krwionośnych, krwinek czerwonych zarażonych zarodźcem sierpowym, co powoduje też zwiększenie lepkości krwi i zwolnienie jej przepływu. Im ń\

Leave a Reply