Kategoria Strony
Promocja Stron
  • Płukanka do jamy ustnej Eludril pozabiegowa
Promocja Stron

Badanie w kierunku leiszmaniozy

Badanie w kierunku leiszmaniozy: Zmiany skórne w przebiegu leiszmaniozy mają najczęściej charakter owrzodzeń, rzadziej plamek lub guzków. Przy pobieraniu materiału z owrzodzeń należy nakłuć skórę w miejscu nie zmienionym chorobowo, skierować igłę do podstawy zgrubiałego brzegu owrzodzenia i aspirować nieco ma-teriału do suchej strzykawki. Z pobranego materiału można sporządzić preparaty na szkiełkach mikroskopowych, utrwalić i zabarwić jednym z barwników Romanowskiego, np. odczynnikiem Giemsy. W czasie pobierania materiału z guzka skórnego ujmuje się zmianę między dwa palce i silnie uciska, po czym nacina ostrożnie za pomocą skalpela i pobiera sączący się płyn na szkiełko podstawowe. Materiał pobrany ze zmian skórnych służy do sporządzenia trwałych preparatów barwionych, posiewów na podłoża hodowlane oraz inokulacji zwierząt doświadczalnych, takich jak np. chomiki (zwłaszcza w przypadkach leiszmaniozy skóry i błon śluzowych). Szanse wyizolowania szczepu pasożyta wynoszą ok. 80% w leiszmaniozie skórnej i tylko 50% w przypadkach zajęcia błon śluzowych. Z wyhodowanych pasożytów można uzyskać materiał do analizy izoenzymatycznej. Poniżej podano dla przykładu sposób przygotowania często stosowanego podłoża hodowlanego NNN:

Rozpuścić 1,5 g agaru w 100 cm’ fizjologicznego roztworu NaCl w temp. ok. 80°C, rozlać do probówek po 5 cm3 i wyjałowić w autoklawie. Dodać do ostudzonych podłoży (do temp. ok. 50°C) świeżej krwi króliczej w ilości ‚/3 objętości podłoża i pozostawić w pozycji ukośnej do zestalenia. Promastigota na podłożu rozwijają się w wodzie kondensacyjnej na dnie probówki w ciągu 1 -4 tygodni.

W materiale zebranym ze skóry mogą występować pasożyty zewnętrzne. Sposoby badania w kierunku pasożytów zewnętrznych podano w rozdziale poświęconym arachnoentomologii lekarskiej.

Leave a Reply