Badanie ścinków skóry

W metodzie przylepca celofanowego Grahama używa się przezroczystej taśmy samoprzylepnej o szerokości 2-2,5 cm. Pasek taśmy o długości 5-7 cm nakłada się na palec lub koniec szpatułki, stroną klejącą na zewnątrz, po czym ociera okolicę odbytu i nakleja na szkiełko podstawowe. Oprócz jaj owsika w zeskrobinach okolicy odbytu można niekiedy znaleźć jaja Taenia.

Badanie ścinków skóry na obecność mikrofilarii Onchocerca: Przy rozpozna-waniu onchocerkozy nabytej w Afryce pobiera się ścinki skóry z okolicy obręczy miednicy, pośladków i zewnętrznej powierzchni ud, natomiast w przypadkach inwazji nabytych na terenie Ameryki Łacińskiej – z okolicy międzyłopatkowej i obręczy barku. W przypadkach podejrzanych o inwazję gałki ocznej należy pobrać ścinki z okolicy zewnętrznego kąta oka. Za pomocą igły unosi się naskórek i odcina od warstw niżej leżących skalpelem lub żyletką w taki sposób, aby nie uszkodzić naczyń krwionośnych. Pobiera się od 2 do 4 ścinków, które następnie umieszcza się w kropli fizjologicznej roztworu NaCl na szkiełku podstawowym i ogląda pod mikroskopem po upływie 20-30 min od pobrania. Z uzyskanego materiału można sporządzić rozmaz na szkiełku podstawowym i zabarwić odczynnikiem Giemsy lub hematoksyliną. Różnicować z mikrofilariami Mansonella streptocerca na terenie Afryki lub M. ozzardi w przypadkach pochodzących z Ameryki Płd. Przy zanieczyszczeniu ścinków krwią można znaleźć w preparatach mikrofilarie gatunków, które nie bytują w skórze.

Leave a Reply