Ascaris lumbricoides hominis Linnaeus

Występowanie. Niemal kosmopolityczny pasożyt jelita cienkiego człowieka (różne okresy ontogenezy – od poniemowlęcego do dojrzałości), o wysokiej prewa- lencji obejmującej wg danych SOZ ok. 1 mld ludności całego niemal świata, z wyjątkiem krajów o klimacie bardzo zimnym i suchym. Wśród społeczności wykorzystujących niekompostowane odchody ludzkie do użyźniania upraw warzywnych notuje się najwyższą, bo osiągającą 100% ekstensywność zarażenia, zwłaszcza w krajach strefy tropikalnej. W Polsce pod względem częstości występowania zajmuje trzecie miejsce (1-18%), po owsiku i włosogłówce, przy czym zarażenie u młodzieży i ludności wiejskiej jest większe niż u dorosłych i mieszkańców miast, najwyższe u tzw. geofilów (biorą do ust lub zjadają ziemię).

Budowa i rozwój. Duży nicień barwy różowawej za życia i białawej po utrwaleniu. Ciało walcowate, zwężone na obu końcach, stożkowaty koniec tylny i ścięty koniec przedni zaopatrzony w trzy duże wargi, których wewnętrzna krawędź jest

Leave a Reply