Aktywujący RNA

Genem sensorycznym jest odcinek DNA wykazujący swoistą „wra-żliwość” na czynniki indukujące (hormony lub mediatory wewnątrz-komórkowe). Aktywacja genu sensorycznego ma uczynniać z kolei gen integrujący, który spełnia czynność wykonawczą w stosunku do genów produkujących.

Zasadnicza różnica pomiędzy hipotezami Jacoba i Monoda a Brittena i Davidsona polega na sposobie wzajemnych powiązań pomiędzy częścią regulatorową genomu a genami strukturalnymi czy genami produkują-cymi. Rolę łącznika między składowymi operonu Jacoba i Monoda spełnia represor (natury białkowej), według Brittena i Davidsona aktywujący RNA (activator RNA).

Aktywujący RNA jest syntetyzowany przez gen integrujący i wykazuje zdolność komplementarnego wiązania z DNA genu receptorowego. Związanie aktywującego RNA z genem receptorowym jest sygnałem inicjującym transkrypcję informacji genetycznej genów produkujących. Za faktem obecności aktywującego RNA przemawiają następujące spo-strzeżenia:

Leave a Reply