Pchla piaskowa

Występowanie. Rozprzestrzeniona w Ameryce Środkowej, zachodniej i wschodniej Afryce oraz na części subkontynentu indyjskiego.

Budowa i rozwój. Najmniejsza z pcheł, 1-1,2 mm długości. Zarys głowy widziany z profilu tworzy kąt prosty. Segmenty tułowia ścieśnione. Na głowie i na przedtułowiu nie ma chitynowych grzebyków (ctenidium). Pasożyt okresowy. Jak u wszystkich pcheł, krew pobiera samica i samiec. Samiec jest wolno żyjący, natomiast samica po zapłodnieniu wdrąża się w skórę kręgowca u człowieka najczęściej między palcami i w okolicy paznokci u nóg. Początkowo żywi się płynem tkankowym oraz surowicą, następnie krwią i wytwarza jaja. Odwłok jej, przez rozciągnięcie błony między drugim a trzecim segmentem, rośnie do wielkości ziarna grochu. Po 8-12 dniach samica jest cała wypełniona dojrzałymi jajami, które składa na zewnątrz – ogółem do kilku tysięcy, po czym ginie, wysycha i w naturalny sposób wykrusza się z rany. W piasku następuje rozwój pchły (dwa stadia larwy i poczwarka) po ok. 17 dniach pojawiają się postacie dorosłe.

Read the rest of this entry »

Obserwacje kliniczne

Cichoń i Jamski [3] oraz Wąsowski [10] analizując urazy brzucha wskazują, że najczęściej dochodzi do uszkodzenia śledziony, rzadziej wątroby i jelita cienkiego. Grob [5] w swoim materiale klinicznym stwierdził u dzieci dwukrotnie częstsze uszkodzenie śledziony niż wątroby. Na podstawie obserwacji Okłota [7] wynika, że 27 proc. dzieci, którym usunięto śledzionę z przyczyn urazowych, miało również uszkodzenia innych narządów. Szereg autorów podkreśla współistnienie z usz-kodzeniem śledziony obrażenia ściany klatki piersiowej, płuc i lewej nerki [4, 7, 8, 9]. Na podstawie badań Wąsowskiego [10] śmiertelność pacjentów z pęknięciem śledziony wyraźnie powiększa się wraz ze wzrostem licźby uszkodzonych innych narządów. Zdaniem wielu autorów pęknięcie śledziony, któremu towarzyszy uszkodzenie innych narządów w 70-75 proc. przypadków powoduje wystąpienie wstrząsu pourazowego [2, 4, 6. 7, 8, 9]. Brak typowych objawów uszkodzenia śledziony i często towarzyszące mu uszkodzenia innych narządów oraz trudności w nawiązaniu kontaktu z dzieckiem stwarzają szczególne niebezpieczeństwo w tym okresie życia. Skłoniło to nas do analizy własnych obser-wacji dotyczących dzieci, u ‚których pęknięcie śledziony współistniało z uszkodzeniami innych okolic ciała i narządów.

Read the rest of this entry »

Osłabienie tylnej części pierścienia włóknistego

Mimo rozmięknienia i osłabienia tylnej części pierścienia włóknistego do jego przerwania dochodzi jedynie na niewielkiej przestrzeni, od któregoś z boków. Od tego momentu rozkawałkowane jądro miażdżyste utrzymywane jest na miejscu jedynie przez tylne więzadło podłużne.

Read the rest of this entry »

Cykl rozwojowy – zarodźcem ruchliwym

Isospora belli Wenyon, 1923. Występowanie. Kosmopolityczny pierwotniak występujący w jelicie cienkim człowieka, częściej w krajach o klimacie gorącym opisany w Ameryce Południowej, Azji, Afryce i Europie, a także w Polsce (Płotkowiak).

Read the rest of this entry »

Leczenie wad wrodzonych

Zasadą leczenia wad wrodzonych powinno być zapobieganie zniekształceniom i dysfunkcji. W razie zniekształceń celem leczenia jest przywrócenie funkcji po uprzednim przywróceniu prawidłowych stosunków anatomicznych. Dla osiągnięcia tych celów postępowanie lecznicze powinno uwzględniać następujące momenty:

Read the rest of this entry »

Ucisk nerwu

Ucisk nerwu najpierw przyspiesza jego drażliwość elektryczną pobudzając samoistne wyładowania, by po upływie 10 min spowodować całkowity blok przewodnictwa. Najbardziej wrażliwe na działanie ucisku są włókna ruchowe, włókna czuciowe zaś tracą najpierw czucie proprioceptywne, a następnie czucie dotyku, temperatury i bólu. Należy wyraźnie zaznaczyć, że nerwy uszkodzone są bardziej podatne na niedotlenienie. Chociaż zdolność częściowego przewodzenia nerwu powraca z momentem zwolnienia ucisku, to na jego pełne przewodnictwo trzeba czekać tygodniami, a nawet miesiącami.

Read the rest of this entry »